نكروز حاصل از اشعه‌درمانى در اينجا بايد ضايعات مغزى حاصل از اشعهء گاما مورد توجه قرار گيرد زيرا اشعه‌درمانى خطر قابل توجهى به همراه دارد . اگر دوز كلى اشعه به مغز يا نخاع از 60 هزار mGy ( 6000 راد ) تجاوز كند احتمال دارد يك سندرم عصبى در مدّت 9 تا 24 ماه يا بيشتر پديد آيد . عروق در بافت اشعه ديده ضخيم و مسدود مىشوند و اين امر منجر به نكروز انعقادى در منطقه و متراكم شدن سلول‌هاى عصبى و عناصر ديگر بافت مىگردد . صرفنظر از تجمع سلول‌هاى گيال بواسطهء فقدان گردش خون واكنش ناچيز نسبت به نكروز وجود دارد . وقوع ضايعه تدريجى بوده و تا از دست رفتن تمام فونكسيون عناصر عصبى پيشرفت مىنمايد . هنگامى كه ضايعهء مغزى وسيع باشد ممكن است منجر به ادم و ازدياد فشار درون جمجمه شود ، ضايعه در نخاع ماده سفيد و خاكسترى هر دو را مبتلا مىسازد و ميلوپاتى عرضى پيدا مىشود . اثرات اشعه‌درمانى تمام مغز حتى با دوز قراردادى 40 هزار تا 50 هزار mGy ( 4000 تا 5000 راد ) در مدت 10 تا 15 روز هم بىخطر نيست . بيماران متعدد ديده شده‌اند كه پس از يك فاصلهء چند ماه تا يك سال يا بيشتر تدريجا دچار زوال عقلى شده‌اند . ضايعات منتشر كوچك در مغز ميمون‌هاى در معرض اشعه قرار گرفته توسط Caviness و همكاران وى گزارش شده است . در جزئى از بيماران كه مغز با رشته‌هاى عصبى آنها اشعه ديده است دژنرسانس ساركومى بافت هم‌بند سالها بعد ممكن است پديد آيد .